Երեկ Նիկոլ Փաշինյանի կեցվածքը Երևանի մետրոյում, իմ կարծիքով, ամբողջ Քաղաքացիական Պայմանագության (ՔՊ) կուսակցության բարոյական և հոգեբանական կերպարի հստակ արտացոլումն էր։ Այն բացահայտում է անհավասարակշռված, նորմերից զուրկ մոտեցում, որտեղ ո՛չ մարդը, ո՛չ հայրենիքը չունեն այն արժեքը, որը պահանջում է սիրված լինել և խոնարհվել։ Նրանց համար այլևս չի պահանջվում կտրորեն վարվել՝ միայն իրենց փառասիրությունը շոյելու համար։
Հունիսի 7-ին տեղի ունեցող ընտրություններում այս վիճակին վերջ դնելու միակ ճիշտ ճանապարհը ընտրատեղամաս գնալն է և մերժելն այս խմբակին։ Այս կարծիքը, որը ես կիսում եմ, արտահայտվել է նաև Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամ Աննա Ավետիսյանի կողմից։
Քննարկման ենթակա են նաև մի քանի այլ հարցեր։ Օրինակ, Իրանում իշխանափոխություն իրականացնելու ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի և Իսրայելի վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի հույսերը, որոնք, ցավոք, մնացին անիրական։
Իսկ հակառակորդների կողմից հաճախ օգտագործվող «Ընդդիմության հաղթանակի դեպքում պատերազմ» սպառնալիքները, որոնք նրանք փորձում են ներկայացնել որպես իրական վտանգ, փաստորեն միայն տգեղ սպեկուլյացիաներ են, որոնք հիմնված են արյան և վախերի վրա։ Ընդդիմության կողմնակիցների պարտականությունն է սա պարզ բացատրել հասարակությանը՝ ցույց տալով դրանց իմաստազուրկ բնույթը։
Եվ վերջում՝ Երևանի տրանսպորտային համակարգի հետ կապված խնդիրները։ Քաղաքում ավտոբուսների համար նախատեսված գծանշումները մի քանի անգամ փոփոխվել են, ինչի արդյունքում շատ վարորդներ շփոթված են։ Տրանսպորտի «բարեփոխում» անվան տակ իրականացված գործողությունների հետևանքով ուղեվարձը նույնիսկ թանկացել է։
Այս իրադարձությունների շարքում հիշվում է նաև մեկ այլ դեպք՝ տնավեր, որը, զգալով լքված և դավաճանված լինելը, ստիպված է եղել լքել իր տունը և տեղը՝ դառնալով էթնիկ զտման հետևանքով։